Mails
Stuur ons gerust wat foto’s of verhalen.
Gebruik dit email adres: uitvaartrobbie@gmail.com
Ageeth
In de Joffer/Pakhuystijd, haakte of breide ik veel sjaals.Robbie en ik ruilden met regelmaat een avond van sjaal. Als de kroegen sloten, gingen we altijd met onze eigen sjaal naar huis. Als een van ons verdwenen was, wisten we van elkaar dat we nog ergens in de stad rondzwierven en zochten net zo lang tot we elkaar vonden en we onze eigen sjaal weer mee naaar huis konden nemen.
Prachtvent!!
Groet,
Ageeth
Jolanda
Ik kom even kort langs om stil te staan bij deze bijzondere man die veel vrolijkheid bracht in het leven van zowel kinderen als de ouders!
Groetjes, Jolanda
Owen
Lieve vrienden van Robbie, toen wij vorige week de rouwadvertentie van Robbie in de krant zagen schrokken wij echt! Robbie hoort zo in Delft, we gaan hem enorm missen.
Owen heeft jarenlang op de Loko mogen spelen en kijkt daar met enorm veel plezier op terug. Robbie af zoveel ruimte en mogelijkheden aan de ideeën van Owen. Veel geknutseld, lekker gegeten en vooral veel plezier geleefd.
Owen (inmiddels 14 jaar) komt vanmiddag graag, wellicht samen met mij (Jasja zijn moeder).
De huidige OD15-ers
Hoi!
Van de huidige bewoners van het papegaaienklooster (beneden) komen we graag met z’n vieren langs om afscheid te nemen van Robbie. Excuus voor het zo laat laten weten. Tot vanmiddag.
greotjes, Sil
Eva
Hallo, ik kom ook even langs om het leven van Robbie te vieren samen met mijn moeder. Ik heb 8 jaar op de Loco gezeten en Robbie was een kanjer daar.
Leo
Mooi initiatief.
Ik ken Robbie eigenlijk alleen maar als binnenstad persoon en als ‘overblijf’. In de vroege jaren uit de Joffer en veel later als overblijf. (Ik werkte als gymmees op de Freinet school). Hij was populair bij de kinderen en nadat hij gestopt was werd hij regelmatig nog gevraagd.
Een markante Delftse persoonlijkheid heeft ons verlaten. Elke keer als ik een rode das zie, zal ik aan Robbie denken. Ik kom niet, maar ik wens jullie een mooi laatste afscheid.
Vriendelijke groet,
Leo Peterse
Elisabeth
Allereerst familie en vrienden van harte gecondoleerd
Heb hele goede herinneringen aan vriend Robbie uit mijn jonge jaren. Later is de vriendschap verwaterd en ben ik verhuist uit Delft naar Driebergen.
Via Peter hoorde ik van het overlijden en de vier-robbies-leven-borrel.
Graag hoor ik over de laatste jaren van Robbie , hij was zo bijzonder met zijn cynische humor
en een hart van goud. Een nieuwe eeuwige STER is geboren…………….vaarwel mijn ster ……..de herinnering blijft.
Dank voor je vriendschap.
Tot dan a.s. zaterdag Elisabeth
Karin
Ik kom zaterdag naar de afscheidsborrel van Robbie. En ik neem een fles “stoli” mee om Robbie en onze legendarische reis naar Moskou en Leningrad nog een keer in gepaste stijl te herdenken. 😜
Tot dan, Karin
Ad
Ik vond in mijn archief nog een foto, waar Robbie (2e links) en ik (2e van rechts) samen opstaan. Op een vrijdagavond in de Klok aan Robbie beloofd, dat ik die zaterdagochtend erop zijn voetbalelftal zou komen versterken, omdat ze ’een mannetje tekort’ kwamen. Robbie was dat (ondanks zijn flinke alcoholinname) wel gewend, maar nadat ik 1 keer het hele veld was over gerend, was ik helemaal compleet verrot en hadden ze eigenlijk niks meer aan me! Ik mocht wel mee op de foto!😉

Jan
Ik wil Robbie eren met een pagina op mijn Delft scheurkalender.
Is het mogelijk dat jullie een levensverhaal van hem schrijven in max 310 woorden.
groet,
Jan
Eus
Wat ontzettend triest dat Robbie er niet meer is. Van harte gecondoleerd.
Jarenlang zat ik regelmatig in (Paul en Coby’s) De Klok ’s avonds te lezen of te schrijven. Ook besprak ik er nog weleens een boek met iemand. We zaten dan rechts achterin de zaak. Als Robbie naar het toilet ging, schoot hij mij/ons altijd even aan.
“Ik zal je niet storen, hoor.”
“Dag Robbie.”
“Is het een goed boek? Waar gaat het over?”
Voor je het wist, was je een kwartier verder.
Robbie op OD15







Robbie op Cyprus

Ad
Hoi, hoi,
Bij deze hoort nog wel een leuk verhaal. Robbie was i.h.a. niet zo van de gemeenschappelijke events en tradities zoals bv bij O&N. We hadden met O&N 1980 een feestelijk diner georganiseerd. Hij wilde dan ook niks weten een speciaal moment om 12 uur, dat we mekaar dan gingen omhelzen en zo. Hij stelde voor om alle horloges in te leveren en het ‘12 uur moment’ zondermeer voorbij te laten gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Maar we hadden stiekem een wekker achter zijn rug opgehangen, zonder dat hij dat door had. Zie foto! We hebben erg gelachen!
Groet, Ad
